U kunt het zich misschien nog wel herinneren, vorig jaar werd er een onderzoek gepubliceerd over beleggen en emoties. Omdat het nog steeds relevant is (er wordt nog steeds naar verwezen), lijkt het me wel nuttig om opnieuw aandacht te besteden aan dit onderzoek. Uit dat onderzoek zou namelijk blijken dat “psychopaten” betere beleggers zijn.

De opzet
Het onderzoek bekeek 3 groepen participanten; ‘normale mensen’, een controle groep, en tenslotte een groep mensen die, simpel gezegd, schade hadden opgelopen aan hersengebieden die verantwoordelijk zijn voor emotionele processen. De oorzaken voor deze hersenbeschadigingen waren beroerte, chirurgie, herpes, en de Urbach Weithe ziekte. Dat deze mensen geen gevoelsleven hebben, betekend niet meteen dat ze psychopaten zijn. De IQ scores voor de groepen waren zowat gelijk, en bevonden zich iets boven 100, wat het gemiddelde is. Vervolgens werd er een beleggingsspel gespeeld, waarin elke participant in een ronde de mogelijkheid had om al dan niet geld in te zetten.

Resultaten
Uit de resultaten bleek dat de ‘abnormale’ participanten (de mensen met een verminderde emotionele beleving) gemiddeld in 83.7% van de ronden hadden ‘gespeeld’ (dus hun geld hadden ingezet). De normale participanten daarentegen hadden maar in 57.6% van de ronden hun geld ingezet. De normale participanten en de controle groep hadden daarnaast ook nog eens minder geld verdiend, minder geld ingezet na verliezen, ook minder geld ingezet na winsten, en risicovoller gespeeld na verliezen dan de participanten die geen gevoelsleven hadden. Hierbij is het wel belangrijk om op te merken dat het spel een normale verdeling had, met tevens een positieve verwachting. Het spel was zo opgezet dat er een kans van 13% was dat je na 20 ronden minder geld had dan je aan het begin van het spel had gekregen. Hierdoor waren de kansen zodanig dat het relatief eenvoudig was om geld te verdienen met dit “beleggingsspel”.

Meer emoties is minder consistent
Wat opviel bij het spel was dat de normale participanten en de controle groep na verloop van tijd steeds conservatiever werden, terwijl de ‘abnormale’ participanten consistent bleven inzetten. Dat was ook de logische keuze, want de participanten wisten op voorhand dat de kans op winst 50% en de kans op verlies 50% was. Het blijkt dus dat de emotionele reacties op de voorgaande ronden de (beleggings-)beslissingen beïnvloeden voor de daarop volgende ronden. (Dit is de Gambler’s fallacy) Ondanks dat elke ronde in feite een nieuwe ronde is, net zoals elke belegging een andere is. De beleggers die een verminderd gevoelsleven hadden, leden niet aan deze emoties, waardoor het voor hun makkelijker was om te blijven inzetten. De emotionele reacties leiden dus tot een gedachtenproces waarbij de keuzes die men kon nemen worden verminderd, door ‘gevaarlijke’ opties te vermijden of juist de ‘voordelige’ opties te nemen. Deze beperking van de cognitieve vermogens door emoties zie je ook bij stress gebeuren.

Concluderend
Ondanks dat de participanten zonder emoties bij het beleggingsspel de betere spelers waren, zijn er volgens de onderzoekers wel andere onderzoeken geweest waarin emoties juist een positief effect hadden. Dit is wel afhankelijk van de situatie, je humeur/stemming, en de emoties die een rol spelen. Zo kunnen negatieve emoties ook voordelen hebben, omdat ze je motiveren om meer aandacht te besteden aan het ontwikkelen van je vaardigheden. Dit is een belangrijk aspect die de beleggers met verminderde emoties niet hadden; zouden hun een dik verlies hebben genomen, dan halen ze bij wijze van spreke hun schouders op. Door het ervaren van negatieve emoties die worden opgeroepen door een groot verlies ben je meer gedreven om de volgende keer een flink verlies te voorkomen.

Shiv, B., Loewenstein, G., Bechara, A., Damasio, H., Damasio, R. (2005). Investment behavior and the negative side of emotion [pdf versie]. Psychological Science, 16, 435-439.

Stem of voeg toe aan: