In een eerder artikel heb ik al eens stilgestaan bij het begrip ‘financiële vrijheid’. Toen werd dat gedefinieerd, kortweg gezegd, als een passief inkomen dat groter is dan iemands uitgaven. Een andere manier om te kijken naar financiële vrijheid is om te kijken naar de hoeveelheid vermogen die iemand over een bepaalde periode heeft opgebouwd. Men is dan ‘rijk’ als uit dit opgebouwde vermogen relatief veel jaarinkomens kunnen worden gehaald. Het voordeel van het kijken naar iemands geaccumuleerd vermogen is dat de focus op inkomen wordt weggehaald. Want, zoals uit een recent artikel over IQ en spaargedrag al bleek, hoeft een hoog inkomen niet per definitie gelijk te staan aan meer vermogen.

In een voorgaande post heb ik al aandacht besteed aan de bevindingen van Thomas Stanley en William Danko in hun boek The Millionaire Next Door. Hieruit kwam al naar voren dat opvoeden van kinderen een invloed kan hebben op hoe (en óf) ze later vermogen opbouwen. Zo bleek al dat het stimuleren van onafhankelijkheid en discipline een positieve invloed heeft.

De auteurs hebben in hun boek een tiental tips geformuleerd voor vermogende ouders voor de opvoeding van hun kinderen. Hoewel ik zelf geen ervaring heb met het opvoeden van kinderen, wou ik de tips de lezer toch niet onthouden, want ik denk dat er wel een paar waardevolle tussen zitten:

Een droom van velen is om minder te werken, of zelfs te stoppen met werken, en meer tijd aan hun gezin, hobby’s of andere dingen te besteden. Dit is inderdaad veelal stukken aantrekkelijker dan lange werkweken draaien, zonder de vrijheid om minder te werken, of er eens lekker tussen uit te gaan. In dit artikel wil ik eens kijken of deze financiële vrijheid haalbaar is.

De laatste tijd hoor je steeds vaker dat het spaargedrag van mensen de laatste jaren is veranderd. Steeds minder wordt er gespaard, en meer geconsumeerd. Dit verschil zie je tussen landen (Amerikanen sparen bijvoorbeeld helemaal niet meer, wij Nederlanders ook steeds minder), maar ook hebben jongeren steeds meer schulden. Het Nibud bericht hierover in haar recentste onderzoek onder jongeren (nov 2005):