De op deze site behandelde psychologische valkuilen tonen allen, in een meer of mindere mate, een fout in de informatieverwerking van mensen. Zo zagen we bij de confirmation bias dat mensen vooral neigen te kijken naar informatie die overeenkomt met hun visie, en tegenstrijdige informatie negeren. Ook bij ankering treedt er een ‘fout’ op: irrelevante ankerwaarden kunnen dienen bij het evalueren van een beslissing. Over het evalueren van een beslissing gesproken: bij de outcome bias zagen we al dat we neigen te kijken naar de uitkomst, en niet naar het proces waarmee de beslissing op dat moment werd genomen. Al deze valkuilen beperken de kwaliteit van onze (beleggings-)beslissingen. Maar leiden deze psychologische valkuilen ook tot markt inefficiënties?

Soms komt een theorie uit een vreemde hoek die een licht kan werpen op bepaalde valkuilen bij beleggen en traden. De risico homeostase (‘risk homeostatis’) theorie biedt een interessante verklaring voor de valkuilen als overtraden en traden uit verveling, en het na verloop van tijd lakser worden met het uitvoeren van een beleggingsstrategie.

Onderstaande uitspraak kwam ik tegen op www.beursblogger.nl:

Vanuit de recente Beursbox enquête werd duidelijk dat de helft van de lezers in opties handelen. Daar opties in feite het meest veelzijdige beschikbare beleggingsinstrument zijn, is dat dus eigenlijk een te laag percentage. Immers, naast aandelen zou het niet meer dan logisch zijn dat beleggers ook (af en toe) opties inzetten.

Tom Lassing (bron)